English العربیه
عسل و نقش آن در بهبود تصلب شرایین یا آترواسکلروز

عسل و نقش آن در بهبود تصلب شرایین یا آترواسکلروز

تیم تولید محتوای دکتر غلامحسین فاتحی

آترواسکلروز یا تصلب شرایین نوعی بیماری مزمن است که به دلیل بروز پلاک های حاوی چربی در دیواره داخلی جدار شریان ها رخ می دهد.

عوامل خطر متعددی در پاتوژنز آترواسکلروز دخیل هستند مانند:
استرس اکسیداتیو ، واکنش های التهابی ، افزایش کلسترول خون ، فشار خون بالا ، دیابت و سیگار کشیدن.
این عوامل به هم مرتبط هستند و تداخل بین آن ها ممکن است بروز بیماری مزمن را تشدید کند.

استراتژی ها و روش های مختلفی برای کاهش عوامل خطر بیماری آتروسکلروز وجود دارد مانند:
ژن درمانی ، آنتی اکسیدان های مصنوعی ، ویتامین ها و داروها مختلف، با این حال تصلب شرایین هنوز یک علت اصلی مرگ و میر در سراسر جهان است.
امروزه آنتی اکسیدان های غذایی توجه فراوانی را به عنوان یکی از مطلوب ترین گزینه های مقابله با عوامل خطر آترواسکلروز به خود جلب کرده است.
محصولات آنتی اکسیدان گیاهی نسبت به انواع مصنوعی در محافظت یا دفاع درونزاد و مکانیسم های ترمیمی بسیار موثرتر عمل می کنند.
در میان آنتی اکسیدان های گیاهی، عسل طیف وسیعی از اثرات مفید را دارد.

عسل و نقش آن در بهبود تصلب شرایین
عسل و نقش آن در بهبود تصلب شرایین

عسل به عنوان نوعی”دوای دوباره کشف شده” و “منبع رژیم غذایی حاوی آنتی اکسیدان” شناخته می شود. عسل یک شیرین کننده طبیعی است ، عمدتا شامل مونوساکاریدها (تا ۸۰) ، دی ساکاریدها (۳ تا ۵ درصد) ، آب (۱۷ تا ۲۰ درصد) و طیف وسیعی از ریزمغذی ها مانند ویتامین ها ، مواد معدنی ، پروتئین ها ،
اسیدهای آمینه ، آنزیم ها و مواد شیمیایی گیاهی است
. ترکیب عسل بسته به منشاء جغرافیایی و همچنین شرایط محیطی متفاوت است. میزان اجزای قند آن مقدار انرژی زایی عسل را مشخص می کند.
مواد فیتوشیمیایی مانند اسیدهای فنولیک و فلاونوییدها در ساختار عسل وجود دارند و طعم ، ظاهر و فعالیت بیوشیمیایی عسل را مشخص می کند.
مواد حاوی فنول به عنوان مکمل های آنتی اکسیدانی عمل کرده و در فعالیت ضد باکتریایی و ضد ویروسی ، تعدیل آنزیم های سم زدا، تحریک سیستم ایمنی، کاهش تجمع پلاکتی، تعدیل سنتز کلسترول و کاهش فشار خون‌ نقش بسزایی دارند.
بنابراین، حضور این مواد در ترکیب عسل از عوامل اصلی فواید عسل برای سلامتی به شمار می رود

ترکیب عسل و فعالیت آنتی اکسیدانی
اثر محافظتی قلبی عسل در بسیاری از مقالات و تحقیقات به خصوص بر روی موش ها نشان داده شده است.

عسل شامل بیش از ۱۸۰ جزء مختلف شامل قند ، آب و اجزای بدون قند است. اجزای قند موجود در عسل عمدتا مونوساکاریدها هستند ، به ویژه فروکتوز (تا ۴۰ درصد) و گلوکز (۳۵.۰ درصد) در برخی از انواع عسل از آسیا ، اروپا و ترکیه ، به دنبال آن

قندها خواص فیزیکی و شیمیایی عسل مانند گرانروی ، تبلور، خواص حرارتی را مشخص می کنند. قند موجود در عسل ۳۰۰ کیلو کالری/۱۰۰ گرم عسل انرژی را تأمین می کند که معادل ۱۵ درصد از میزان توصیه شده انرژی مصرفی روزانه ی بدن است.
فروکتوز بالاترین مقدار قند موجود در عسل (تا ۴۵.۰) بوده و شیرین ترین نوع قند در بین
قندهای طبیعی محسوب می شود.
از آنجا که غذاهای حاوی کربوهیدرات رتبه با توجه به میزان اندکس گلایسمسک طبقه بندی می شوند، غذاهای با اندکس گلایسمی پایین به آرامی از دستگاه گوارش جذب می شوند ، عسل که غنی از فروکتوز است به عنوان یک جایگزین مفید برای شیرین کننده های با اندکس گلایسمی بالا در مدیریت دیابت و بیماریهای قلبی عروقی مطرح می شود.
گرچه گلبولهای قرمز خون (RBCs) ارتباط مستقیمی با بیماری تصلب شرایین ندارند اما برخی تغییرات آنها ممکن است شدت تصلب شرایین را افزایش دهد. گلبول های قرمز به بر اساس ویژگی های ساختاری و عملکردی به آسیب های اکسیداتیو حساس هستند، در نتیجه اکسیداسیون غشای گلبول قرمز باعث مرگ یا تجزیه ی گلبول قرمز می شود.
فلاونوئیدهای موجود در عسل از این اکسیداسیون جلوگیری می کند.

به صورت کلی مکانیسم هایی که عسل از طریق آن به محافظت از عروق می پردازد شامل:
پاکسازی عروق از رادیکال های آزاد
سرکوب پراکسیداسیون چربی ( بعنوان مثال مشخص شده که عسل به طور قابل توجهی اکسیداسیون LDL سرم را کاهش می دهد که خود این امر از بوجود آمدن اکسیژن آزاد جلوگیری می کند.)
تقویت آنتی اکسیدان آنزیمی و غیر آنزیمی
تحریک کردن و مهار کردن نشانگرهای پیش التهابی(اینترلوکین ها)
مراقبت از بدن از طریق کاهش آسیب به پانکراس (بخصوص در دیابتی ها)
علاوه بر این عوامل ، فشار خون بالا در بیماری زایی آترواسکلروز دخیل است. مطالعات اخیر نشان داده است که عسل فشار خون سیستولیک و سطح MDA را در بیماران مبتلا به فشار خون بالا کاهش می دهد و از این طریق نیز در برابر آترواسکلروز اثر محافظتی ایجاد می کند.

چکیده:
چکیده مقاله:
ترکیب عسل مخلوطی از قند اشباع و اجزای غیر قندی است که با توجه به محیط زیست، منشا گیاه و جغرافیایی این اجزای غیر قندی در مناطق مختلف از هم متفاوت هستند.
قندهای غالب در عسل فروکتوز و بعد از آن گلوکز است ، بنابراین عسل در مقایسه با قندهای مصرفی (شکر) با سرعت کمتری از دستگاه گوارش جذب می شوند.

ترکیباتی غیر شکر عسل شامل آنزیم ها ، اسیدهای آمینه ، ویتامین ها ، مواد معدنی ، ترکیبات فنولیک می باشد.
مقدار مواد غیر قندی در عسل کم است ، اما همین مواد غیر قندی علت فواید سلامتی زای عسل هستند.
هر یک از این مواد مغذی در عسل عملکرد خاص خود را دارند،این مواد در کنار هم باعث بوجود آمدن خواص بیولوژیکی و فیزیکی-شیمیایی بسیار ویژه ای می شوند و عسل را به یک شیرین کننده منحصر به فرد تبدیل می کنند.
تصلب شرایین (آترواسکروز) یک بیماری مزمن مخرب در سطح جهان است.
جالب است بدانید که چندین مطالعه انجام شده،
بر نقش عسل در کاهش خطرات فوق در پاتوژنز (بیماری زایی) بیماری تصلب شرایین و اثرات مفید عسل بر این بیماری تاکید کرده است، واین اثرات عمدتا به ترکیبات فنلی موجود در عسل نسبت داده می شوند.

با این حال، تحقیقات بیشتر به ویژه همراه با
تجربه های بالینی به استراتژی های مدیریت بهتر،درمان و کنترل آترواسکلروز با بهره گیری از عسل کمک می کند .

دیدگاه

0 نظر تاکنون ارسال شده است